Haast vierhonderd golfbanen, heel wat onuitwisbare herinneringen…
Moeilijke approach
Bercuit, toen nog niet Royal.
Robert Trent Jones tekende voor de lay-out van de baan. Zijn enige in België.
Weer met enkele gelijkgezinden naar Grez-Doiceau getrokken. Leuke partij, die nog leuker werd op wat nu hole 13 is.
270 meter vanaf de gele tee’s waarvan we, op aandringen van anderen, speelden. Wel bergop. Steil zelfs bij de green.
Na wat slagen, ik had ze niet geteld, lag iemand rechts op de fairway op zo’n 40 meter van de green. Voor hem gaapte een bunker die hij kost wat kost wilde vermijden.
Daarom wat meer club genomen en fors uitgehaald. Een topper van jewelste... De bal zeilde dan ook een héél eind over de green tot op het… ronde punt dat naar het clubhouse leidt. Gieren van het lachen natuurlijk…
Wat nog erger werd toen we de man doodgemoedereerd naar zijn bal zagen stappen en vanaf dat “rond point†zijn bal opnieuw naar de green mikte en deze weer miste.
Wel in de dichte struiken aan de, vanuit zijn zicht, linker kant van de green.
Wij hadden echter alleen maar oog voor de voorbijrijdende automobilist die met ogen vol verbazing zijn weg naar het clubhouse vervolgde.
