Haast vierhonderd golfbanen, heel wat onuitwisbare herinneringen…
Moeilijke par 3
Chervò Golf San Vigilio aan het Lago di Garda. Een prachtresort zoals alleen maar Italianen dat kunnen maken. Eén en al klasse. Toen we er waren was er maar één 18 holes-baan. Nu biedt men vier loops van negen holes aan, dus 36 holes.
Op de tee van een par 3 wees ik een flightgenoot een green aan van een… andere hole. Die lag een eind achter de teebox van de hole die we moesten spelen. Daar had je door de weelderige begroeiing overigens niet meteen zicht op de fairway.
Mijn flightgenoot had dat uiteraard niet door en keek blazend een paar keer naar die green. “Niet meteen een gemakkelijke. Er is hier geen fairway. Alleen de green. En wat doet dat water achter de green?â€, vroeg hij zich concentrerend af. Ik kon mijn lach nauwelijks inhouden toen hij hoopvol enkele oefenswings maakte.
“De architect die deze baan bouwde moet toch een beetje gek geweest zijnâ€, voegde hij er aan toe “Dat is Kurt Rossknecht en die is bekend voor zijn avontuurlijk holesâ€, repliceerde ik meteen om hem gerust te stellen en in de val te houden.
Dan sloeg hij naar die “andere†green. Uitstekend zelfs, want zijn bal landde op het putting oppervlak. Pauwenfier draaide hij zich naar mij. “Op de green hé?â€
“Sbagliato… Het is niet de green van deze holeâ€, wees ik hem met de tee markers de juiste hole aan.
Zijn bal zijn we later op de ronde niet meer tegengekomen. Wellicht meegenomen door een Italiaan die zich nog steeds afvraagt hoe men een bal op een green kan vergeten.
Chervò Golf? Een aanrader.






















