Haast vierhonderd golfbanen, heel wat onuitwisbare herinneringen…
Een maandje eten…
Gisteren hadden we het over een pientere caddie die zich tot linke caddie ontpopte toen hij om een té duur schaap vroeg…
Vandaag hebben we het over een Keniaanse caddie die me nog steeds dankbaar zal zijn. Denk ik toch…
Het Leisure Lodge Beach & Golf Resort (foto) aan Diani Beach bij Mombasa huisvest een erg natuurlijke golfbaan.
Met dat natuurlijke bedoelen we de fauna die er doodleuk rondloopt of ligt.
Van een nijlpaard tot krokodillen over een erg brede waaier van apen.
Zo moesten we op een bepaalde fairway braafjes wachten totdat een familie bavianen de grasstrook overgestoken waren.
Dat had onze caddie, een twintigjarige Keniaanse, ons op het hart gedrukt. “Met jongen zijn die “baboons†erg gevaarlijk. Ze vallen dan aan…â€.
We zijn haar naam vergeten, maar het meisje/vrouw deed alles om ons zonder problemen voorbij de valstrikken van Leisure Logde Golf te leiden.
Als dat soms niet lukte, zag je de ontgoocheling in haar ogen.
Naarmate de ronde vorderde en ik me niet zo autoritair, zeg maar superieur opstelde als mijn Britse flightgenoot die blijkbaar dacht dat hij nog in koloniale tijden leefde…, vroeg ik hoe en waar zij leefde.
Ze bleek een alleenstaande moeder te zijn die door haar man in de steek gelaten werd toen die naar een ander trok en geen meerdere vrouwen kon onderhouden.
Daarom woonde ze nu met haar kind in een sloppenwijk tussen Diani Beach en Mombasa.
Caddiën was het enige waar ze wat geld aan kon verdienen.
Een verhaal van doffe ellende…
Na de ronde, waar we haar officieel 300 shilling, omgerekend nog geen 3 euro, voor moesten betalen waarvan nog een deel naar de caddiemaster ging, en ze daarvoor mijn clubs tot in de perfectie gekuist had, ben ik naar haar teruggekeerd.
Zonder dat iemand dat zag, heb ik haar drieduizend Keniaanse shilling of omgerekend zo’n 26 euro extra gegeven. Moest je haar dankbare ogen zien.
“Eten voor een maandje…†stond daar in te lezen.
