SweetCorn
27 08 08
Twintig jaar, zeven captains...

Flanders Nippon Golf & Business Club Hasselt viert dit jaar haar twintigjarig jubileum. Sinds de eerste openingsdrive van toenmalige captain Jan Baert vervulden nog zes anderen de functie van captain. Hoe beleefden zijn "hun" jaren?

1988 - 1990 : Jan Baert : "Die eerste drive..."

"Alle begin is moeilijk, alleen viel dat op Flanders Nippon nog mee...", herinnert Jan Baert zich nog erg goed. Als eerste captain had hij de immens belangrijke taak de opstartende club op sportief vlak te begeleiden. "Met uitzondering van een paar vanuit Houthalen overgekomen leden, waren het allemaal absolute beginners. Gelukkig kon ik in die beginjaren op de meer dan gewaardeerde hulp van Mia Colemont rekenen. Zij leverde titanenwerk. Dat alles maakte dat Flanders Nippon vlotjes uit de startblokken schoot. Je had niet alleen het enthousiasme dat iedere beginnende golfer kenmerkt, maar ook de roemruchte ambiance in het eerste clubhouse. We hebben daar schitterende dingen meegemaakt. Mijn meest memorabel moment? Laten we het louter sportief houden... Uiteraard de eerste openingsdrive samen met Hoshi Ikemi, de gezant van de Japanse Keizer, en uiteraard de openingswedstrijd met absolute toppers Nick Faldo, Greg Norman, Curtis Strange en de Japanner Hajime Meshiai. Die laatste was in extremis opgetrommeld om de eerst gecontacteerde, maar zieke Japanse topper te vervangen. Wat bleek? Kleine Hajime was de drie andere wereldtoppers duidelijk de baas. Dat Faldo toen niet naar behoren presteerde, was logisch. Hij had de dag voordien immers de Ryder Cup gewonnen en dat té uitvoerig gevierd. Meteen weet je ook waarom Amerikaan Curtis Strange er in 1989 erg sip bij liep."

1991 - 1992 : Willy Valvekens : "Sportieve basis..."

"Voorganger en eerste Flanders Nippon-captain Jan Baert zette Flanders Nippon op het juiste sportieve spoor. Ik moest die lijn alleen maar verder trekken", benadrukt Willy Valvekens. "Met de nadruk op discipline. Dat is niet alleen in de golfsport, maar zelfs in iedere sport, een absolute noodzaak om leuk te presteren. Dat heb ik in de periode dat ik captain was op Flanders Nippon trachten over te enten. Daar hoorde ook het respect en de beleefdheid tegenover je partner en tegenstander bij. Wat op Flanders Nippon nauwelijks problemen opleverde. Daar besefte men erg vlug dat er naast competitiviteit ook vriendschap en gezelligheid moest heersen. Iedereen was het er over eens dat het fijn toeven was op Flanders Nippon. De groep was relatief klein, maar de leute des te groter... Ik kan je een hele waslijst van anekdotes opsommen van erg leuke dingen die in die beginjaren gebeurden. De ene al hilarischer dan de andere. Toch steeg ook het sportieve niveau van de club. Al bij al logisch. Jan was vooral met absolute beginners gestart. Die hadden na een paar jaartjes uiteraard voldoende niveau gehaald om voor spannende wedstrijden te zorgen. De sportieve basis van Flanders Nippon was dus gelegd."

1993 - 1994 : Raymond Engels : "Splitsing..."

"Kort na de start van Flanders Nippon vroeg toenmalig captain Jan Baert me om vice captain te worden", herinnert Raymond Engels zich. "Ik had als één van de eerste Flanders Nippon-leden al wat golfervaring want ik speelde al een paar jaren op Houthalen. Ik aanvaardde dat vice captainship met veel genoegen. Een taak die ik eveneens bij Jans opvolger Willy Valvekens bleef vervullen. Een erg boeiende periode, want ik leerde daar heel wat over reglementen en regels. Nadat Willy Valvekens om persoonlijke redenen ontslag had genomen, vroeg men mij op captain te worden. Die taak heb ik met veel inzet en nog meer ziel uitgeoefend. Twee jaar later schoof toenmalig directeur Jos Buntinx een nieuw organogram naar voor waarin de voorzitter van de beheerraad niet noodzakelijk ook de voorzitter van de golfclub was. Het bestaande geheel werd in feite gesplitst. André den Boer werd voorzitter van de business club, terwijl men mij vroeg voorzitter van de golfclub te worden. Ik was met mijn echtgenote in de States toen ik een fax ontving dat ik met algemeenheid van stemmen door de beheerraad verkozen was tot voorzitter. Bij mijn terugkeer heb ik dan ook meteen ontslag genomen als captain. Die twee taken kan je immers niet combineren. Na twee jaar voorzitter van de golfclub te zijn geweest, heb ik bij Jean Vandeputte, die toen voorzitter van de beheerraad was, aangedrongen naar het oude organogram terug te keren, zodat hij ook voorzitter van de golfclub kon worden. Ik werd in één beweging gemandateerd als ondervoorzitter. Tenminste tot de volgende algemene vergadering dit jaar...Dan neem ik ontslag uit die functie. Ik ben immers steeds voorstander geweest om de ouderdomslimiet van de golffederatie te volgen. Al had ik dan al na zeven jaar mijn ontslag moeten nemen..."

1995 - 2000 : Piet Van de Velde : "Forse sprong voorwaarts"

"Vijf jaar... Ik ben daarmee de captain met de langste dienst", telt Piet Van de Velde voor ons uit. "Wat ik in feite niet meteen wilde, maar iedereen smeekte me na de vertrouwde twee jaartjes captainship dat mandaat aan te houden. Het werd zelfs een jaartje meer. Een erg fijne én drukke tijd. Flanders Nippon was immers in volle groei. Daar hoorden uiteraard de logische groeipijnen bij, maar die hebben we, en met die "we" bedoel ik alle leden, op probleemloze manier doorstaan. Flanders Nippon Hasselt trok, deels omdat men afstapte van het initiële business-idee, alsmaar meer leden. Dat zorgde duidelijk voor een tweede succesrijke start. Het kwam er toen vooral op aan een synergie te zoeken tussen die nieuwe leden en deze van het eerste uur. Wat best lukte. Ook op sportief vlak maakten we een forse sprong voorwaarts. Iets waar vooral onze jeugdspelers voor zorgden. Deels dankzij hen profileerde Flanders Nippon Hasselt zich als een topclub. Zij zorgden ook deels voor een frisse wind in het clubgebeuren. Lieten zich ook niet onbetuigd in de memorabele feestjes die blijkbaar eigen waren aan Flanders Nippon. In een bepaalde periode resulteerde iedere prijsuitreiking zelfs haast automatisch in een heuse party. Een schitterende tijd..."

2001 - 2002 : Chris De Meester : "European Senior Tour"

"De komst van de European Senior Tour was wellicht het hoogtepunt van mijn mandaat als clubcaptain", laat Chris De Meester geen enkele twijfel. "Die Europese manche plaatste Flanders Nippon niet alleen op de Europese golfkaart, maar bewees tevens dat de Hasseltse baan erg competitief kan zijn. Wat we al langer wisten, maar nu werd dat door die gewezen golfsterren onderstreept. Ook zette ik mijn schouders onder het "Young Adults"-project dat de eerste jeugdleden van Flanders Nippon op poten zetten. Bedoeling was de ouder geworden jeugd aan het golfen te houden. Waar men aardig in slaagde. Verleden jaar kreeg dat Young Adults-initiatief dankzij Frederick Vandeput overigens een schitterende doorstart. Samen met jeugdcaptain Johan T'Kindt hebben we in die periode de specifieke jeugdopleiding een nieuw elan gegeven. Wat absoluut nodig was, want achter de schitterende eerste Flanders Nippon-jeugdlichting was er niets. Ja, een erg diepe kloof. Die hebben we probleemloos kunnen overbruggen door doelgerichte jeugdstages te organiseren. De respons was ronduit positief. Onder mijn captainship werd het Limburgs Kampioenschap Stroke Play eveneens boven de doopvont gehouden. Dat zorgde voor een verdere samenwerking tussen de verschillende Limburgse clubs en interessante contacten met de andere Limburgse clubcaptains. Verleden jaar was de vijfjarige cyclus rond. Dit jaar snijdt het Limburgs Kampioenschap Stroke Play op Houthalen een tweede aan."

2003 - 2005 : Willy Craeghs : "Topsportschool en i-golf..."

"Eén van de hoogtepunten van mijn captainship was ongetwijfeld de komst van de VVG-Topsportschool. Die vond in het Koninklijk Atheneum 2 in Hasselt, zeg maar de Sportschool, én op Flanders Nippon twee schitterende thuisbases. Wat onze club andermaal in de picture plaatste. Waarschijnlijk onder impuls van die toekomstige golftoppers trad ook een hele nieuwe Flanders Nippon-jeugdgeneratie op. Toon Gierarts, Olivier en Niels Schrijnemakers en ga zo maar een tijdje door, bewezen uit het juiste golfhout gesneden te zijn. Passend in deze expansieperiode diende de fel verouderde driving range plaats te maken voor een moderne, gebruiksvriendelijke accommodatie met leslokalen en computeraansluitingen. Nu we het toch over computers hebben. De informatisering van het golfgebeuren is wellicht het meest ingrijpende dat tijdens mijn captainship doorgevoerd werd. Waar in het verleden het ledenbestand, de wedstrijduitslagen, de handicapopvolging en dergelijke meer allemaal manueel diende opgevolgd te worden, kwam het i-golf informaticaprogramma al deze tijdrovende administratie vervangen en maakten we kennis met het European Handicap System en nieuwe begrippen als Competition Stableford Adjustment, buffer zone, qualifying rounds en dergelijke. Het hele handicapgebeuren kreeg daardoor een volledig automatische afhandeling waardoor de tussenkomst van de captain of handicapcommissie overbodig werd. Dit was ongetwijfeld de meest ingrijpende vernieuwing ooit in de golfwereld. Ons secretariaat met Marleen en Christa heeft toen bergen werk verzet en speelde een pioniersrol bij de introductie van het systeem in Vlaanderen."

2006 - 2008 : Albert Deboes : "Sportief sprong voorwaarts"

"Het begon allemaal in 2000", kijkt Albert Deboes achteruit. "Men zocht toen iemand om de Men's Day over te nemen. Die Men's Days zijn zeer populair in Hasselt. Dat bewijzen niet alleen de leuke deelnemersvelden, maar ook de prettige sfeer tijdens en achteraf. Ik heb die lijn trachten door te trekken. Blijkbaar was iedereen daar zo tevreden over dat men mij drie jaar later aanbood vice-captain te worden. Ik heb dat vice-captainship samen met de funcite van Men's Day-verantwoordelijke drie jaar lang gecombineerd. Daar kwam een einde aan toen ik in 2006 captain werd. Luc Scheepers heeft met veel enthousiasme, inzet én succes die taak als Men's Day-verantwoordelijke overgenomen. Als captain heb ik meteen de sportieve kaart getrokken. Op sportief vlak kon het immers beter. Daarom investeerden we fors in onze Interclub-activiteiten. Wat niet meteen vruchten afwierp. Maar het betert.
In de top zitten we met Rens Megens, Toon Gieraerts, Frederick Vandeput en enkele van zijn Young Adults erg goed, maar het globale sportieve niveau van de club zou in feite nog hoger getild moeten worden. Gelukkig compenseren de prestaties van onze senioren toch wat. Het blijft echter knokken. Als captain, dus sportieve roerganger van een golfclub ben je immers verplicht je leden blijvend te motiveren. Wat ik nog een jaar met volle overgave wil doen. Dan geef ook ik de fakkel door. Om wellicht een nieuwe uitdaging aan te gaan in de seniorenwerking van de Vlaamse Vereniging voor Golf. Zoals ik het reeds stelde, rust roest immers. Zeker met een pijnlijke knie..."

René Koolen: “Het moeilijke v......
Tom Moons groeit naar beoogde vorm...
Rob Houben wint “Captain’s B......
Christopher Mivis won in 2010 al......
Captain Lucien Scheepers...
Guy Habraken: "Vijfde clubtitel ......
Pete Cowen begeleidt VVG-Topspor......
Millennium Paal wacht sinds 2000......
Manoël Willems : "Challenge Tou......
Rens Megens : "Het Limburgs Kamp......
Hasseltse Sportschool zorgt voor......
@golf zesde Limburgse golfclub...
Flanders Nippon Hasselt vierde j......
Fons Henckens : "Golfen kan al v......
Jo Vandoornick en Lisette Craegh......
Verwachte Limburgse clubkampioenen...
Millennium-duo in voetsporen van......
Captain Paul Godderie : Spiegelv......
Barry Pavic : "Meer dan recreati......
Amaury Castro startte in Open...
Joet Bertels: "Ik leerde het spe......
Christophe Thijs : "Logische sta......
Jo Praets : "Golf staat steevas......
Twintig jaar, zeven captains......
contact