De Limburg Classic Golf Club lokt altijd erg veel, maar ook vooral mooi volk naar Limburg Golf & Country Club Houthalen. Dominique Monami, Champ Car-piloot Jan Heylen, Wilfried Nelissen en ...Tania Dexters moesten echter onderdoen voor gewezen volleybaltopper Johan Praets die samen met zijn Gencom-teammaten Rik Moens, Johan Cox en Dirk Degraen op een verdienstelijke negende plaats eindigde.

"Vooral de verdienste van Dirk en Johan", verontschuldigde Jo zich. "Schoonbroer Rik en ik waren minder goed geïnspireerd. Toch volstond onze totaalscore om de toptien te halen. Ik jammer dus niet. Ook al omdat Houthalen er weer prachtig bij lag", stelt Jo die het spelletje leerde toen hij in de beginjaren '90 in het Franse Montpellier volleyactief was. "We trainden daar tweemaal per dag, maar hadden toch nog een zee van vrije tijd. Ik ben op aanraden van schoonbroer Rik Moens dan gaan golfen. Ik moet echter meteen toegeven dat ik dat toen erg onderschat heb. Ik dacht dat ogenschijnlijk gemakkelijke golfen vlug onder de knie te hebben. Niet dus... Ook al omdat je je als topsporter toch wil bewijzen. Wat danig tegenviel. Maar ik beet, ondanks dat frustrerend begin, door. Toen ik van Montpellier naar Zellik getransfereerd werd, ben ik meteen lid geworden op Bossenstein. Golf bleef dus op mijn vrijetijdsagenda staan. Ook toen ik mijn volleybalspullen definitief in de hoek kieperde en in de diamanthandel ging werken. Ik verkoop "worldwide" geslepen diamant. Eerst was ik vooral aan de westkust van de Verenigde Staten bezig, maar nu heeft die verkoop zich naar het Midden- en Verre Oosten verlegd. Ik handel ook regelmatig in het Verenigd Koninkrijk. Juist, allemaal golfregio's. Af en toe pik ik dan een leuke golfbaan mee. Ik probeer, zeker in België, één- tot tweemaal per week te spelen. Meestal op homeclub Bossenstein waar ik een vijftal jaartjes captain ben. Hooggespannen sportieve ambities heb ik echter niet meer. Wel vond ik het erg leuk dat ik dit seizoen met de hulp van pro Raf Vanbegin mijn handicap naar 8,4 kon verlagen. Stiekem hoop ik nog een puntje te zakken, maar dat is geen must. Het plezier primeert. En dat beleef ik aan het golfen. Neem bijvoorbeeld de vakanties. Die plannen mijn vrouw en ik deels in functie van het golfen. Zo toefden we niet zo lang geleden in Zuid West Ierland. Schitterend! Wel bloedt mijn hart als ik zie hoe golf, laat staan sport in het algemeen, in eigen land benaderd wordt. We hebben in België geen of nauwelijks sportcultuur. Als ik vroeger "volleyballer" antwoordde op de vraag wat ik deed, vroeg men mij meteen wat mijn échte job was. Elders niet. Een wereld van verschil."