Van op afstand bekeken: Onduidelijkheid bij de helft van de Limburgse clubs
Zoals op www.golf.be bekijk ik het golfgebeuren, hier op provinciaal niveau, van op zekere afstand.
Onduidelijkheid bij de helft van de Limburgse clubs
De problemen op Millennium Paal zijn alom bekend.
De curator heeft nu de teugels in handen. Hij speurt de golfhorizon af of er kandidaat overnemers zijn. En die zijn er blijkbaar.
Ook de concessiehouder van de baan Migal is daar bij. Zij willen, zoals voor 2017, de club runnen. Meer zelfs, er worden nu reeds namen voor de vacante functies naar voor geschoven.
Maar voor alle duidelijkheid, er is nog geen… duidelijkheid.
Dat woord kan je ook bij Spiegelven Genk gebruiken.
Waar eind verleden jaar een overname rond leek, zijn er nog steeds geen handtekeningen gezet.
Handtekeningen in het meervoud dan, want het was een groep van overnemers die de koop moest bezegelen. Groep die in de loop van een paar maanden van samenstelling veranderde.
Vraag is dus of er wel degelijk een verkoop/aankoop komt?
Sommigen zeggen van niet, anderen van wel. Dus ook daar voorlopig geen duidelijkheid.
Die is er wel op de Maastrichtsche.
Daar hebben de erfgenamen van de vroegere eigenaars Guus Loo, Cees Jongmans en Dré Gijzen de International Golf Maastricht, zoals de club officieel heet, aan de Hollandsche Golfbaan Exploitatiemaatschappij verkocht.
De Maastrichtsche, waar zowel Golf Club Maastricht als Golf Club Lanaken spelen, wordt nu in de Hollandsche Golfclub geïntegreerd.
De Hollandsche Golfclub telt nu zestien golfbanen in Nederland waar de leden alle banen kunnen spelen in ruil voor aangekochte credits die je per ronde inruilt.
Iemand die jaarlijks weinig rondjes speelt, heeft aan weinig aangekochte credits genoeg. Iemand die veel rondjes wil spelen moet voor meer credits gaan.
Dus geen “gewoon” lidmaatschap meer.
Wat zijn de gevolgen voor de Lanakense leden? Ook daar voorlopig geen duidelijkheid.
